20 jan. 2017 Mien Goedendorp-de Rijke 20 jan. 2017 Mien Goedendorp-de Rijke

Vandaag lossen we als bloemengroep van onze wijk een belofte in.
Vorig jaar april bespraken we tijdens een Ontmoetingsmiddag de symboliek van liturgische/symbolische bloemstukken. In een gesprek tijdens deze middag over een symbolische schikking bij haar overlijden, gaf mevr. Goedendorp stoere bloemen te willen. Gladiolen of zonnebloemen. Ze was zich ervan bewust dat deze keuze af zou hangen van het seizoen waarin de schikking gemaakt zou moeten worden. Wij gaven aan haar naaimachine te willen gebruiken, om zo het persoonlijke karakter van een schikking te benadrukken. Ze vond het geweldig en zo werd een belofte gedaan.
 
Geen gladiolen of zonnebloemen, maar spinchrysanten en amaryllis. Ook stoere bloemen.
 
Als basis hebben we voor een rode doek gekozen. Een verwijzing naar een liefdevol mens.
De bijbel ligt open bij de verzen die straks zullen worden uitgesproken. Ondanks haar " waarom's" en twijfels was de Bijbel een belangrijk boek voor haar en een leidraad in haar leven.
 
Een moderne vrouw als het gaat over haar geloofsbeleving. Ze was een van de eerste vrouwelijke ouderlingen. Daar was indertijd wel lef voor nodig. Niet iedereen was daarvan gecharmeerd.
 
Na het overlijden van haar man heeft mevr. Goedendorp heel veel tijd achter haar naaimachine doorgebracht om extra verdienste te genereren voor haar gezin. Naast de stoel waarop ze zelf zat stond altijd nog een stoel. Daar zat regelmatig iemand op. Onder het naaien zijn er menige gesprekken gevoerd en menig gast in huize Goedendorp ging er bemoedigd weer vandaan. En dan niet alleen omdat die lastige rits erin was gezet, maar zeker ook door het gesprek wat had plaatsgevonden.
Tot op hoge leeftijd zat ze achter haar machine. U ziet zelfs lapjes en patroontjes waar ze voor haar val nog mee bezig was.
 
U ziet onder de arm van de machine een bloemstuk met witte spinchrysanten. Deze verbeelden het gezin Goedendorp. De rode anjers verwijzen naar familie en vrienden en de vele witte bloemetjes van het gipskruid  naar alle mensen die voor langere of kortere tijd haar leven deelden.
 
Bladeren van de vingerplant hebben verschillende betekenissen.
Haar handen, altijd bezig, maar nu stilgelegd in de tijd.
Onze handen, die los moeten laten wat zo geliefd is.
Gods handen, waarvan ze wist dat ze haar hebben gedragen een leven lang, en die haar thuishaalden.
Diezelfde  handen zullen ook ons in ons verdriet dragen.
 
Hoog, boven alles uit de grote bloemen van de amaryllis. Verbeeldend de drie-eenheid. Vader, Zoon en heilige Geest.. De drie samengebonden witte spinchrysanten verwijzen naar vader, moeder en dochter, die ons voorgingen en samen mogen wonen in het Licht van de Eeuwige.
 

terug